Mijn Getuigenis

Wie was ik?
Een jongen die opgroeide in het stadje Tiel met 2 oudere broers en 1 gehandicapte oudere zus. Ik werd grootgebracht met het christendom, maar omdat het een gewoonte was om naar de kerk te gaan had ik geen besef van wat het christen zijn daadwerkelijk was. Toen ik eenmaal naar de middelbare school ging op mijn 11de leerde ik een heel ander leven kennen. Ik begon met roken op mijn 11e jaar. Allereerst was dit om stoer te doen, maar na een tijdje werd het echt iets wat ik nodig had, een verslaving. Op mijn 14e besloot ik niet meer naar de kerk te gaan. Ik geloofde wel dat er een God was maar verder deed ik er niks mee.

Als ik nu terugkijk zie ik dat het vanaf dat besluit bergafwaarts ging met mijn leven. Ik werd een zogenaamde “hangjongere” met vrienden die altijd wel streken uithaalden en met drugs bezig waren. Toen ik 16 was leerde ik het uitgaansleven kennen en ging best veel uit. Toen gebeurde er iets in me leven dat veel veranderde: door omstandigheden werden mijn ouders en ik het huis uit gezet. Mijn ouders vonden toen een nieuwe woning in Voorthuizen, maar omdat ik met school zat en al me vrienden in Tiel had wou ik niet verhuizen naar Voorthuizen en bleef ik bij me broer wonen in Tiel.

Ik kon me ouders alleen in het weekend zien. Maar omdat ik altijd wou uitgaan zag ik me ouders dus heel weinig heel af en toe maar. Doordat ik mijn ouders weinig zag voelde ik me soms alleen en ontstond er een woede in mij terwijl het niet eens mijn ouders schuld was. Door die woede werd ik een ander persoon, ik kreeg een verbittering. Ik kon me gevoelens nooit uiten aan mensen die dicht bij me stonden. Ik uitte het in het uitgaansleven. Ik maakte ook best wat vechtpartijen mee.

Toen ik 17 was, begon ik met blowen. Eerst alleen in weekends maar ook dat eindigde in een dagelijkse verslaving, elke dag gaf ik 5 a 10 euro uit aan wiet en hash. Op een gegeven moment toen ik 18 was overleed me opa, die heel veel voor mij betekende. Ik had nog nooit iemand verloren die zo dicht bij me stond. Ik wist niet hoe ik ermee om moest gaan, en wederom kon ik mijn gevoelens niet uitten aan me naasten. Toen mijn opa overleden was gaf ik het allemaal op. Ik vond het leven stom. Ik blowde alleen maar meer en meer, verzuimde school waardoor ik uiteindelijk van school werd gestuurd en ging uit vanaf donderdagavond t/m zondagochtend en had overal vriendinnen. Ik begon te werken hier en daar. Werken ging ook nooit goed. Ik vond alles niks aan dacht alleen aan het geld dat ik daarna weer opmaakte aan drugs, uitgaan en kleding.

Op een gegeven moment verkocht ik ook in heel kleine beetjes wiet aan mensen zodat ik nog meer geld had om uit te gaan en andere dingen te doen. En zo ging het door een paar jaar lang.

Wat gebeurde er
Natuurlijk probeerde ik wel eens uit dit leven te stappen maar het lukte me nooit. Vaak probeerde ik het opmezelf en het lukte geen enkele keer.

Intussen waren mijn oudste broer en zijn vrouw tot bekering gekomen. Opeens had hij het altijd over Jezus. En mijn broer was niet de rustigste jongen ofzo, het raakte mij zeker wel maar ik probeerde het niet te laten zien. Ik zag de verandering in zijn doen en laten en dat raakte mij diep. In 2005 maakte ik het besluit om me aan te melden voor de Koningklijke Luchtmacht, ik dacht: geen school, geen werk dan maar aanmelden bij defensie. In 2006 kwam ik door de keuring heen en mocht ik in september 2006 beginnen aan de militaire training (bootcamp). Toen ik me daarvoor klaar maakte en me spullen inpakte vond ik mijn oude Groot Nieuws Bijbel die ik gekregen had toen ik van de basisschool af ging. Weet niet waarom, maar ik zag het liggen en gooide het ook mijn koffer in. Ik begon het te lezen tussen de militaire trainingen door, het intereseerde mij.

Ook werd ik ineens vaak benaderd op straat door evangelisten. Ik werd gek, ik dacht: “Waarom moeten ze mij altijd hebben?”, maar op een gegeven moment dacht ik: “Wat als het allemaal echt waar is?” Toen deed ik voor het eerst sinds jaren weer een gebed naar God. En ik zei tegen God het volgende: “Als U echt bent, verlos mij dan van mijn roken en blowen want ik kan dat niet zelf en ik zal U volgen.” De volgende dag was het ook echt gebeurd: ik stak een sigaret op en het smaakte zo vies dat ik hem weg moest gooien. Ik schrok er heel erg van, ik stak er nog 1 op en die was nog steeds vies. En ik was blij ik, het was gebeurd maar aan de andere kant kon ik het ook niet geloven.

Toen ik in weekend naar huis mocht van de kazerne draaide ik een jointje en daarbij gebeurde hetzelfde: die smaakte zo vies dat ik het wel weg moest gooien. Toen besefte ik het, dat het écht was.

Uiteindelijk in januari 2007 besloot ik om met mijn broer mee te gaan naar de kerk in Amersfoort. Ik vond het allemaal maar raar met die handjes in de lucht en in tongen sprekende mensen enzo. Maar toch een maand later ging ik weer mee. En in maart kwam het, er werd een preek gebracht die mij heel erg raakte het ging over keuzes maken in je leven. Uiteindelijk werd er een uitnodiging gedaan om naar voren te komen. En ik werd heel zenuwachtig en me hart ging helemaal tekeer. Maar ik ging en toen koos ik ervoor om voor God te gaan leven.

Gelijk besefte ik dat ik niet bij defensie hoorde en God iets anders voor mij had. Maar mijn proeftijd was inmiddels al een maand voorbij toen ik vertelde dat ik eruit wou zeiden ze dat dat niet meer mogelijk was en dat ik mij aan het contract van 8 jaar moest houden. Ik moest 8 jaar defensie dienen. Ogenblikkelijk bad ik tot God en zei: “Ik wil defensie niet dienen maar ik wil U dienen.” Gelijk nadat ik dat gebed had uitgesproken ontving ik een telefoontje dat als ik het contract wou beëindigen ik mij onmiddelijk moest melden en dan zouden de papieren in orde gemaakt worden. En vanaf die tijd begon het. Ik wou niet meer in het wereldse leger dienen maar in het leger van God. Ik veranderde radicaal en het koste me heel veel, maar ik liet alles achter en koos voor Jezus. En het was de beste keus van me leven. Twee maanden daarna, op 20 mei 2007, heb ik me laten dopen.

Wat is er veranderd

Er is zoveel veranderd sindsdien. Ik gaf mezelf helemaal aan God, om Zijn wil te te vinden en uit te voeren. Ik verdiepte me in Zijn Woord meer en meer. Mijn leven kwam op orde, ik vond een goeie baan met fijne collega’s waar ik tot nu toe nog steeds werk, mijn financien kwamen op orde. Mijn rook- en drugsverslaving zijn volledig uit mijn leven. Mijn woede en mijn bitterheid zijn weg uit mijn hart. Gelijk vanaf de eerste dag sinds mijn bekering maakte ik wonderen en tekenen mee, genezingen en bevrijdingen. Een half jaar later ontving ik de doop in de Heilige Geest. Ook werd ik assistent jeugd-/tienerleider, nu ben ik sinds kort jeugdleider. Heb me in korte tijd door de kracht van de Heilige Geest mogen ontwikkelen in Woord spreken op de jeugd en tiener diensten in de gemeente. Het gaat zo snel allemaal ,maar God heeft ook haast met ieder van ons. En ik ben blij dat ik de keuze gemaakt heb voor Jezus in mijn leven. Halleluja.!

Gods Zegen aan een ieder die dit leest!

Zefanja Baadilla
For His Kingdom!

Ik ben José van Keulen, ik ben 47 jaar. Ik ken God nu bijna 2 jaar en ik kan alleen beamen dat een leven met Hem geweldig is. Niet dat het altijd halleluja is, maar Zijn genade is voor Eeuwig.

Vóór ik God leerde kennen was het leven voor mij helemaal op. Als kind ben ik misbruikt door mijn vader tot mijn 18e jaar toe. Ik was blij dat ik kon trouwen en het huis uit kon gaan. Al vlug kreeg ik kinderen, een dochter en een tweeling, allebei jongens.

Ná de tweeling was er schade in mijn buik ontstaan wat netjes in orde gebracht werd, maar toen de artsen dat uitvoerden bleek ik zwanger te zijn. Uit angst dat mijn buik, die toch helemaal open is geweest van heup tot heup, het niet meer zou houden, moest er een abortus plaatsvinden. Ná de abortus kreeg ik nog een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Hierna begon ik pas echt te tobben, ik heb in dat jaar 6x in het ziekenhuis gelegen met wat bleek: baarmoederhalskanker.

Al met al verliep de genezing vrij moeizaam, toch heb ik de draad gewoon weer opgepakt. Ik ben gaan werken en leren en de jaren gingen voorbij met traumatische ervaringen. Telkens dook dat op als ik het moeilijk had.

Mijn leven had ik helemaal niet lief, alleen mijn kinderen, dáár leefde ik voor en dat opvullend met mijn werk kreeg ik de dagen rond. Tot het moment dat mijn dochter, die een studie volgde om rechter te worden of de advocatuur in te gaan, verslaafd raakte aan de cocaïne. Dat was de druppel die ervoor zorgde dat mijn leven instortte. Ik ben haar ongeveer 2 jaar totaal uit het oog verloren.

Voor mij was die tijd een hel op aarde. Toch kwam mijn dochter weer op het rechte pad. Toen mijn 3 kinderen allen weer naar tevredenheid thuis woonden, mijn dochter was toen 23 en mijn zonen 21, wilde ik weg vanwege onvrede thuis en zocht een jeugdvriend op. Ik ben een aantal weken weggeweest, maar toen ik hoorde dat mijn kinderen het niet aan konden dat mama weg was ben ik teruggegaan.

Niet voor mijn man waar ik al jaren niet van hield. Ik wilde alleen nog maar werken, werken en nog eens werken, zodat ik niet hoefde na te denken. Ik heb me laten overplaatsen in een andere functie in een andere plaats, waar ik Esther tegen kwam, mijn bazin.

Ik had in de gaten dat Esther gelovig was en had daar werkelijk niks mee, maar die baan accepteren bood mij meer ruimte om te kunnen ontwikkelen. Je leert elkaar wat kennen, mijn karakter was niet menselijk meer en ik streefde er naar om bij de directeur van dat bedrijf indruk te maken en in de gunst te komen. Ondertussen begon Esther steeds te vertellen over God, maar ik kapte haar telkens af. Ik bleek zo gemeen te zijn dat Esther vaak huilend thuis kwam.

Esther en haar man gingen voor mij bidden. Ik wist natuurlijk van niks. Esther bleef vertellen over haar God en ik werd nieuwsgierig naar haar eenvoud. Want ik was alleen maar bezig met geld uitgeven aan dure dingen, ik had zelfs siliconen aan laten meten, want ik wilde er goed uitzien. Al met al werd ik jaloers op Esther en ging ook naar haar verhalen luisteren, tot ze mij uitnodigde om mee te gaan naar haar Jozua-gemeente in Alblasserdam.

Nou dat was een bijzondere ervaring, er kwam zo’n warme deken over me heen en mijn hart van steen vervulde God voor een hart van vlees. Toen we elkaar weer zagen op het werk, vroeg ik aan Esther: “Mag ik jouw bijbel een keer zien?” Esther bracht haar bijbel mee. Ik ging erin lezen en er gebeurde wat met me: ik werd vervuld van liefde.

Esther vroeg of ik ook een bijbel wilde hebben waarop ik als antwoord gaf: “Ja, heel graag, als het er maar één is met grote letters dan kan ik hem ook lezen in bed.” En wat bleek, Esther had voor mij een bijbel bij zich met grote letters. Wauw, toen gingen mijn tranen die ik in geen 3 jaar meer vergoten had te stromen tot op de dag van vandaag, mijn hart is geraakt.

Ik mag ervaren en getuigen dat God groot is en dat God een God van wonderen is. Mijn leven met God is één en al getuigenis. Jammer dat ik daar niet de ruimte voor heb om dat allemaal te vertellen. Ik volg de Heer met mijn hele hart en ziel, ik hou van Hem, Hij leeft in mij, ik heb mijn leven afgelegd om Hem te dienen, die ik lief heb. Hij heeft mij liefde gegeven voor alle mensen, ook voor mijn man, waar ik veel van hou, ook al is het niet altijd makkelijk.

Ik bid tot God dat Hij allen mag aanraken zodat we kunnen LEVEN vanuit Zijn leven en liefde. HIJ IS GROOT EN NIET TE OMVATTEN ! Hij is mijn Heer en Heiland, dank U Here Jezus om wie U bent, dank U Heer dat U mij riep nog vóór ik naar U vroeg!

Heel veel liefs en Gods Zegen, José van Keulen