Dagelijks WoordMijnGetuigenis.nlChristianClips.nl

Annemarie

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

Graag wil ik mijn verhaal met jullie delen. Niet zozeer voor mezelf, maar omdat ik heb ervaren hoe almachtig God is. Hoe Hij ons persoonlijk op het oog heeft. Hoe Hij in liefde op ons neerziet. Dat wil ik graag doorgeven. En daar kan ik van getuigen vanuit mijn verhaal…

Ik ben Annemarie Verdoes, geboren in 1978 en in 1999 getrouwd met Ton. Samen hebben we twee dochters: Sabrina (2000) en Chimène (2003).

Zelfhaat

Mijn leven is niet makkelijk geweest. Al jong heb ik te maken gehad met extreme spanningen. Doordat ik wat dikker was, werd ik geplaagd op school. Ik voelde me minder dan een ander. Nergens was het veilig. Toen ik ook te maken kreeg met misbruik, voelde ik me helemaal waardeloos.
Ik begon mezelf te haten en te pijnigen. Als er nare dingen gebeurden gaf ik mezelf de schuld ervan. Niet eten was iets waarvan ik dacht er zelf macht over te hebben. Dit werd uiteindelijk anorexia. Op mijn 17e kreeg ik een psychose. Ik had last van duivels gelach in mijn hoofd en zag ‘beelden’ van enge mensen die het op mij gemunt hadden.
Voor de buitenwereld was ik een vrolijke meid. Weinig mensen konden vermoeden dat er achter mijn goedverzorgd persoontje zoveel verdriet school.
Toch bleef ik altijd hoop houden, omdat ik wist dat God er was. Vaak smeekte ik op mijn knieën om genade, om ontferming. Alleen kon ik er niet toe komen om te geloven dat Gods liefde ook voor mij was. Ik gunde het iedereen, maar mezelf niet.

Ook nadat ik getrouwd was en kinderen kreeg bleef ik mijn klachten houden. Het dagelijks vechten om boven te blijven was zwaar. Ik wist inmiddels door jaren therapie, dat ik het Borderline persoonlijkheidssyndroom had. Ik moest er mee leren leven… Medicijnen maakten mij moe en vlak, maar de onrust bleef. Ook kreeg ik weer een psychose.
Verstandelijk wist ik dat ik bij God mocht horen. Maar het leren liefhebben van mezelf was zo moeilijk.

God zoeken voor genezing en bevrijding

Tot ik smeekte of God mij wilde laten zien hoe Hij mij zag. In een week tijd kreeg ik drie kaarten, van drie verschillende personen die elkaar niet kenden, met de tekst erop uit Jeremia 29:11 “Want Ik weet welke gedachten Ik over u koester, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven”…
Het heeft me zo bemoedigd en verwonderd. Een hoopvolle en vredige toekomst, ook voor mij!

Ik schreef een gedichtenbundel die ik ‘Gods reflector’ noemde. Dat wilde ik zijn. Zijn licht weerkaatsen naar de mensen om mij heen.

Al drie jaar was ik aan het worstelen of ik naar de Levensstroom in Leiderdorp mocht gaan. Of dat ook voor mij zou zijn…
Tot ik besloot dat ik zou gaan. En dat God Zelf mij uit al die mensen naar voren zou halen als Hij mij op die avond wilde genezen.

Samen met Lydia, mijn lieve vriendin, ben ik zondagavond 8 maart 2009 naar Leiderdorp gegaan. In de auto hebben we samen gebeden en geloofden dat God Zelf uitkomst zou geven. En dat is gebeurd. Ik werd eruit gehaald. Omdat Gods hand op mij was, zo hoorde ik. Ik mocht horen dat God mijn smeken gehoord had. Dat Hij Zelf mij het recht gaf! en dat mijn schouders niet langer bestemd waren om lasten te dragen.
Zo mocht ik genezing en Gods liefde ontvangen! Ik schreef er het bovenstaande gedicht over.

God geeft iets nieuws

In maart 2010 was mijn genezing een jaar geleden en nog steeds ben ik elke dag opnieuw dankbaar voor wat God gedaan heeft voor mij. Ik mag zonder medicijnen zijn. Zelfs mijn astma is totaal verdwenen sinds die avond. Ik mag geloven dat God mij liefheeft en dat ook ik er mag zijn.

1 September 2009 hebben mijn man en ik opnieuw onze trouwbeloftes aan elkaar gegeven. Samen met onze meisjes en vrienden.

God heeft voor ons wat nieuws gemaakt!
Hij is de levende God. Zolang ik leef zal ik niet zwijgen over Zijn krachtige daden.
Hij wil ook jou genezen. Hij heeft je lief! Laat Zijn liefde toe in je leven!
Je zult er nooit spijt van krijgen.

Gods zegen!

Staat jouw getuigenis hier volgende week? Stuur nu in!
Be Sociable, Share!

9 Reacties aan “Annemarie”


  1. 1 Ans Bieleveld

    Lieve Annemarie,

    Met veel ontroering en herkenning heb ik je getuigenis gelezen.
    Wat een voorrecht dat wij God kennen en dat Hij er altijd is.

    Dikke kus Ans

  2. 2 Froukje

    Lieve Annemarie,

    wat fijn om te horen dat je in Christus nu vrij mag zijn,dat je niet zelf meer alle last hoeft te dragen ,maar dat HIJ dat voor jou heeft gedaan.
    De Here zegene jou en je gezin en dat je tot zegen mag zijn.

    veel liefs Froukje

  3. 3 Liesbeth van Holstein

    lieve Annemarie,

    Heerlijk om dit te lezen, dat je vrij mag zijn van je ziekte, een heel ander leven natuurlijk, ik ben heel blij voor je en je gezin. ik wens je alle goeds toe, maar vooral Gods rijke zegen groetjes Liesbeth

  4. 4 Cobi

    Wauw!!! God is groot!

  5. 5 Simone

    Dag mevrouw,

    Geweldig..God is goed.

    Ik geloof dat GOd mij ook volledig zal herstellen.4 jaar geleden werd ik op 19 jarige leeftijd depressief met alle gevolgen van dien.
    Nu vier jaar later gaat het met GOds genade goed met mij.
    Alleen heb ik problemen met studeren. voordat dit alles gebeurde in 2006 zat ik op VWO. Met Gods genade heb ik dat wel afgemaak maar daarna tot op heden wilt het nog niet lukken met studeren, God bidt ik en smeek ik voor mijn studieplezier zoals ik dat vroeger had.
    Ik heb gevast en gebeden en God heeft me door middel van een sterke gedachte verteld dat ik hersteld ben.
    Maar toch lukt het me nog niet om in alle vrijheid te studeren, geconcentreerd!Maar ik Geloof zonder enige twijfel, want wanneer God iets heeft gezegd gebeurt het ook! Amen..
    Hij zal mij permanent en volledig herstellen, nu huil ik nog vaak maar morgen zal ik lachen en getuigen van Gods goedheid.
    Bid aub voor mij….Hij kent mij..

    Groet,
    S.
    [telefoonnummer weggemodereerd]

  6. 6 Aad Verdoes

    Ik ben een naamgenoot van je en geboren in Leiderdorp. Opgegroeid in een degelijk Gereformeerd gezin en op dat gebied altijd meelevend gebleven. Geweldig dat je zoveel beschutting in je geloof kunt vinden.
    Zelf kan ik zoiets niet meer. Door veel na te denken en veel te lezen kom je erachter dat wijzelf, dankzij mentale overgave, onze eigen god hebben gemaakt. Het is mooi en het geeft troost, maar het is niet meer dan een menselijke creatie. Er zal echt wel ïets”zijn, maar zo direct in iemands leven aanwezig, dat kan niet waar zijn.
    Maar toch, prachtig verhaal, ik heb er bewondering voor!

  7. 7 Michiel

    Hallo Annemarie. Wat een prachtig verhaal. Ikzelf heb nu zo’n 5 jaar schizofrenie en laat vaak voor mij bidden. De medicijnen werken slopend. Ik kan er niet mee leven, maar zal moeten totdat God mij geneest. Daar geloof ik in. Dankje voor je getuigenis!!!

  8. 8 Suus

    prachtig om te horen Annemarie, vanochtend op GNR ! wow.
    dankjewel !

    ook ik mocht er niet zijn, dus het raakte me.

    Suus

  9. 9 rieta van Mierlo

    Hallo Annemarie,
    Wat een prachtig gedicht. Is jouw bundeltje Gods reflector ook te koop?
    groet,
    rieta

MijnGetuigenis.nl wordt niet onderhouden, nieuwe reacties niet mogelijk.