ChristianClips.nlDagelijks WoordMijnGetuigenis.nl

Getuigenissen met tag 'persoonlijk'

Daniëlle

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

Ik ben Daniëlle de Groot. Ik ben 13 jaar. Ik ben christelijk opgevoed, al deed ik deed er vroeger niet veel mee. Ik ging op zondag naar de kerk, en toen ik daarna naar huis ging dacht ik: “Nu ga ik echt voor God leven!” Dat hield ik dan 1 dag vol…

Toen ik 6/7 jaar was, heb ik mijn leven aan God gegeven. Toen ging ik echt heel erg met God om, en ik wou helemaal voor Hem leven. Ik kreeg heel veel aanvallen van satan. Ik zag het allemaal niet meer zitten, en ik heb God min of meer aan de kant geschoven. Ik werd een zondagschristen. Toen ik bijna 12 was, ging ik naar Eljada, een christelijke tienergroep. Een leider ging preken over Homerun, terug naar God. Ze had het er ook over om je leven aan Jezus te geven. Dat wou ik graag weer doen, maar ik durfde niet. Ik wou niet dat de leiding of iemand anders erbij was. Ik ben weggelopen en ik heb toen mijn leven aan Jezus gegeven. Nu wil ik helemaal voor Hem gaan. Ik kreeg soms wat beelden van God. Maar mijn verlangen was dat ik een heel groot beeld zou gaan zien. Van de hemel ofzo…

Een kijkje in de hemel
Gisteren (o6 augustus ’08) ging ik om half 10 naar bed:
Ik begon met mijn kamer onder het bloed van Jezus te zetten. Daarna vroeg ik aan God of hij met zijn engelenwacht kwam rond mijn bed. Ik zag en voelde de schaduw van de engel, een lichte schaduw. Ik kreeg het helemaal warm. Het was een gouden gloed, die over mij heen lag. Ik vroeg aan God of ik de engel niet hoefde te zien. Ik wou hem wel voelen, maar niet zien. Ik zag alleen de gouden gloed. Ik wil rustig met God verder gaan, ik wil niet zoals andere mensen hele grote stappen maken. Ik vind het wel cool dat die andere mensen grote stappen maken, maar ik wil dat zelf liever niet… Toen vroeg ik God of ik bij Hem op schoot mocht liggen (dat heeft Gerrit, een man uit onze gemeente, mij een keer gezegd). En ik lag op Gods schoot. Ik had dat wel eens eerder gedaan, maar toen viel ik meteen in slaap. Dit keer niet. Ik vond het wel een beetje raar. Ik was moe, ik wou graag slapen… Ik dacht: “Heer, mag ik ook nog slapen?” Maar ineens ging mijn moeheid weg! Ik denk dat God me iets wou laten zien. God liet me de hele hemel zien. Het was allemaal van goud, zoals er ook in de Bijbel staat. Ik zag ook dat satan in de hel stond. En de belangrijkste demonen naast hem.

Ik zag dat de engelen God aan het aanbidden waren. Ik zag gewoon de hele hemel. Het was geweldig. Ik denk dat ik er wel een half uur of meer ben geweest. Het was niet echt een droom ofzo. Maar ik denk dat het een visioen was, of een beeld. Toen ik om ongeveer 6 uur wakker werd (ik was om ongeveer half 11 in slaap gevallen) vroeg ik aan God of ik er nog een keer heen mocht. Maar God zei dat het een andere keer weer mocht. Ik had er wel vrede mee. Maar ik verheug me nu al op de volgende keer. Het was geweldig!

Daniëlle de Groot

Joelle

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

Hoi, ik ben Joelle*, 22 jaar oud en nog studerende.
Een paar jaar geleden heb ik iets moois meegemaakt. Het was maar een kleine gebeurtenis, maar mij heeft het erg geraakt.

Het was in het begin van 2005, toen ik net een nieuwe kerk begon te bezoeken omdat ik verhuisd was. Ik kende er nog bijna niemand en besloot actief mee te gaan doen met de landelijke ‘week van gebed’ die ook in die gemeente gehouden werd. Elke ochtend en avond was er een bidstond van een uur. Ik ging er die week bijna elke avond heen en leerde wat mensen kennen, en hoorde hen ook elkaar bemoedigen, bijvoorbeeld door te vertellen hoe de ander veranderd was door God door de tijd heen.

Na de bidstonden ging ik meestal lopend naar huis. Op één van die avonden, het was een woensdag, vroeg ik aan God: “Hoe denkt u nou over mij? Val ik u op? Vindt u mij bijzonder? Wil u me vertellen hoe u over me denkt, dat in mijn hart schrijven.” Ik voelde me alleen en had niet het gevoel dat God mij zag in de grote massa mensen op aarde.

Een woord van God
De donderdag daarna was ik weer op de ochtendbidstond. Voor de eerste keer durfde ik nu ook hardop te bidden in de groep, en ik vertelde God dat ik het soms zo moeilijk vind om te geloven dat Hij echt in mij geïnteresseerd is, tot in de details, en vroeg Hem of Hij zijn waarheid in mijn hart wilde branden, zodat het niet meer alleen in m’n hoofd zat.

Op een gegeven moment zei de leidster van de bidstond dat God haar verteld had dat iemand in de bidstond een woord van God gekregen had. Dat klopte ook, het was een man waar ik al een keer een gesprekje mee gehad had. Het woord bleek voor mij te zijn! En het was als volgt: “Het is Gods verlangen dat jij dichter bij Hem komt. Hij wil dat je bij Hem op schoot komt zitten. Hij wil met je knuffelen.”

Ik was hier best door geraakt. Niet alleen door het woord zelf, wat sowieso al erg mooi was, maar ook door het feit dat nog geen dag nadat ik God had gevraagd me te laten zien wat Hij voor me voelde, Hij dat ook daadwerkelijk deed! In mijn dagboek schreef ik erover: “God heeft mij gezien, Hij heeft aandacht voor mij. Ik val Hem op, ik ben niet gewoon een van de velen. (..) Hij heeft zelfs aan iemand een woord gegeven voor mij, dat heb ik nog nooit meegemaakt. Speciaal voor mij, niet een mooie zin in een preek die nog 30 anderen aanspreekt, maar helemaal van God voor mij!!”

Je wordt gezien
Hoe heeft dit mijn leven verder beïnvloed? Ik denk dat het een proces is waar God nog steeds mee bezig is. Langzaam maar zeker kan ik steeds meer geloven dat ik echt bijzonder ben en niet alleen maar een van de velen. Ik ben geen grijze muis in de massa, maar: Mijn oog zal op u zijn (Psalm 32:8).

* Gefingeerd, “Joelle” wilde niet onder haar eigen naam publiceren.