ChristianClips.nlMijnGetuigenis.nlDagelijks Woord

Getuigenissen met tag 'profetie'

Jurgen

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

Hallo, mijn naam is Jurgen Hofmann. Ik ben op 28 augustus 1974 geboren. Op 14 augustus 1997 ben ik getrouwd en mijn vrouw en ik hebben drie lieve kinderen gekregen.

Ik ben niet opgevoed met geloof, maar ik moet er bij vertellen dat er heel wat regels gehanteerd werden die regelrecht uit de Bijbel kwamen. Net als iedereen dacht ik wel eens na over het bovennatuurlijke, maar veel verder dan mijn eigen voorstellingen kwam ik niet.
Mijn ouders waren er altijd voor me, ik had dan ook nooit het gevoel dat ik iets zou missen of zo.

God aan het werk

Zo rond mijn zestiende ging ik werken bij een bakker. Ik kwam er al vrij vlot achter dat hij een christen was. Hij geloofde in God en in Jezus en in een of andere Geest…. huh? Nou ja, dat moest hij dan maar weten. Ik had geen schijnwereld nodig.

Uiteraard praatten we veel met elkaar, dat krijg je als je alleen met je baas werkt. Ik vertelde hem over mijn geweldige weekenden en, eerlijk is eerlijk, ik luisterde naar zijn belevingen. Hij vertelde me dan wel eens wat hij gehoord had in de kerk of wat hij gelezen had in de Bijbel.
Ik kreeg al snel respect voor hem. Hij was eerlijk en zeker niet saai. Hij kwam gewoon uit waar hij voor stond en dat vond ik bijzonder.
Uiteindelijk ontdekte ik dat de ‘schijnwereld’ van mijn baas toch minder ‘schijn’ was dan ik dacht….

Wat zegt Gods Woord?

De gesprekken gingen dieper. Dat kwam ook omdat ik mezelf al een tijdje afvroeg hoe de aarde was ontstaan. De evolutietheorie? Nee, die was, zo had ik inmiddels wel door, achterhaald. Was er misschien dan toch een God?

Ik stelde mijn baas op de proef. Ik vertelde hem, dat als hij kon bewijzen dat de Bijbel echt zou zijn, ik wel wilde gaan geloven… Dat kon hij toch niet, dus dat kon ik met een gerust hart zeggen.

Maar tot mijn verbazing ging hij op deze uitdaging in. Een tijdje later kwam ik op mijn werk en zou ik gelijk aan de slag gaan. Mijn baas herinnerde me echter aan de uitdaging en vroeg of ik de artikelen, die op de tafel in de keuken lagen, wilde lezen. Nou ja, dat deed ik dan maar. Het bleken geschiedenisboeken te zijn en het ging over het Joodse volk.
Toen ik klaar was bracht hij een Bijbel en daaruit moest ik bepaalde stukken lezen. Wat bleek?! De stukken die ik in de geschiedenisboeken had gelezen waren voorspeld door de Bijbel.
Langzamerhand begon het toch wel te wringen bij me. Stel dat God bestaat en Hij mij gemaakt heeft. Stel dat het dan ook waar is dat er een oordeel komt, wat gebeurt er dan met mij?

Perfectie

Na een periode van veel lezen en verhitte discussies, waarbij andere geloven zeker niet vermeden werden, wist ik het zeker: de God van de Bijbel heeft de wereld gemaakt en wij hebben er een zooitje van gemaakt. Die God is perfect, zonder fouten, almachtig en hoog verheven boven Zijn maaksel.
Eens was de mens ook in perfecte staat, zonder fouten, maar dat is al lang geleden. Niemand van ons – en zeker ik niet – zou in de buurt kunnen komen van die God. We zouden nog geen seconde kunnen leven in de buurt van Hem. Want als Hij licht is dan zijn wij duister. En de duisternis moet wijken voor het licht! En als we dan voor eeuwig door zouden leven, dan zou dat zeker niet bij Hem kunnen! Dat ging me dus niet in de koude kleren zitten.

niet goed genoeg
om voor eeuwig
bij God te leven
Uiteindelijk heb ik God gevraagd om me alles te vergeven wat ik ooit had misdaan. Ik wist dat dat mogelijk was, omdat Jezus voor mij dood gegaan was. De dood – en dan niet de gewone dood, maar de dood in de zin van ‘voor eeuwig leven zonder God op een plek waar geen enkel goeds is’ – had ik overduidelijk verdiend. Ik was niet goed genoeg om voor eeuwig bij God te leven. Mijn eeuwigheid zou ik doorbrengen bij alles en iedereen die niet bij God zouden kunnen komen.

Gods oordeel

Op een dag zal God rechtspreken over iedereen! Dan wordt er een scheiding aangebracht tussen hen die bij Hem horen en hen die dat niet wilden. Daarna zal er een nieuwe hemel en aarde komen waar alleen nog maar goed gedaan wordt. Dat betekent dus simpelweg dat al het goede dan bij God zal zijn. Maar dat betekent ook dat alles wat slecht is en niet voldaan heeft aan Gods criteria verbannen zal worden naar een verzamelplaats, die wij ook wel de hel noemen.

Jezus is vanuit de hemel gekomen en als mens op aarde geboren om dat vreselijke lot voor de mens te dragen. Hij was de Enige die dat kon. Hij was zonder zonden oftewel Hij was perfect. Hij had die straf Zelf dus niet verdiend en was vrij om het over te nemen. Jezus stierf een vreselijke dood en bleef drie dagen in het graf.
Hij nam de schuld van mijn fouten op Zich en liet Zich er vrijwillig voor martelen en doden. Zo nam Jezus al mijn schuld mee het graf in. Daar waar ik zou eindigen, zat Hij in mijn plaats!
Na drie dagen is Hij opgestaan uit de dood en heeft er zo voor gezorgd dat de dood niet meer het laatste woord heeft.

Een nieuwe start

Ik mocht dus opnieuw beginnen! Met een schone lei kon ik mijn leven gaan leven, wetende dat als het weer eens mis zou gaan ik altijd mijn schuld kon belijden. Mijn schuld zou nooit meer tussen God en mij in staan, want als ik het belijd zal Hij het me vergeven door te kijken naar wat Jezus voor me gedaan heeft.

Hij geeft je
kracht en troost
God ging met mij aan het werk. Zo begon ik stukje bij beetje te veranderen. Later las ik in de Bijbel dat God ons graag van binnenuit verandert zodat we meer op Hem gaan lijken.
Hij vertelt ook dat Zijn Geest graag in ons wil komen wonen. We noemen die Geest de “Heilige Geest”. De Heilige Geest is er niet zomaar voor de lol, maar wil je helpen in alle situaties. Hij geeft je kracht en troost als het nodig is. Hij is het ook die je helpt om het goede te doen.

Op 1 oktober 1995 heb ik mij laten dopen. Mijn leven is compleet veranderd. Mijn leven is werkelijk 100% geworden, omdat ik weet dat ik straks voor eeuwig mag leven bij God. Ik leef niet langer in angst en onzekerheid over deze dingen en dat deed ik voor die tijd wel.
Ik ben blij dat God mij de kans heeft gegeven om bij Hem te mogen horen. Het gaat zelfs zover dat God mij nu Zijn kind noemt!

Jurgen heeft ook een eigen website: www.apologeet.nl

Arnolda

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

Ik heet Arnolda, ben geboren in 1961 en woon in Suriname. Ruim 27 jaar zit ik in het onderwijs en werk als schoolleider op een basisschool. Ik heb twee kinderen, een zoon van 23 en een dochter van 18 jaar. Eind 2008 heb ik de studie Mediation in Leiden met goed gevolg doorlopen.

Genezen van hersenvliesontsteking

Wij zijn van huis uit christelijk opgevoed, maar ik was nog niet zo’n trouwe kerkganger. Mijn man en ik hebben een gedegen gezinsplanning gemaakt en op basis daarvan rookten wij niet en dronken wij geen alcohol.

Onze dochter was bijzonder snel in haar ontwikkeling. Ze had haast! Toen ze 11 maanden oud was liep ze al, sprak en kreeg tandjes op een vreemde manier. Ze kreeg op een ochtend zo’n hoge koorts, dat ze in het ziekenhuis belandde. Ze moest 16 dagen liggen, waarvan 10 dagen aan het infuus.

De artsen constateerden een hersenvliesontsteking! Ze hadden cellen op kweek gezet, die allemaal beschadigd bleken te zijn. Ze waarschuwden dat de kans bestond dat mijn dochter dit niet zou overleven en dat ze – als ze al zou overleven – waarschijnlijk haar leven lang ziek zou blijven.
Ik zei tegen de arts: “Mijn man en ik drinken niet en we roken niet, dus is onze dochter met gave hersenen geboren. Bovendien, zolang er een God bestaat die zegt “laat de kinderen tot Mij komen en verhindert ze niet”, geloof ik niet in wat u daar zegt, dokter!”. Ik ging naar huis en het was het ziekenhuis af en aan en alleen maar huilen om die kleine ziel daar te zien liggen, soms gebonden aan haar bed. Haar broer begreep er niets van. Hij was toen 4 jaar.
Maar God is groot. Onze gebeden werden verhoord. Op de 11e dag werd het infuus verwijderd en de 15e dag hebben ze de cellen wederom gekweekt. Nu was 95% goed. Voor die 5% moest ze regelmatig naar controle bij de KNO-arts, omdat ze buisjes moest krijgen in het rechteroor.
Dezelfde kinderartsen konden hun oren niet geloven. Ze noemden haar “een lopend wonder”.

Ze is in april 18 jaar geworden en is de jongste schrijfster die Suriname ooit heeft gekend. Cyiza (sisa) Wills debuteerde op 11-jarige leeftijd met het boek “De jongen die naar Suriname wilde” op het kinderboekenfestival in Suriname op 5 maart 2004. Deze gave heeft ze van God. Dank U, Jezus, voor Uw genade!

Nieuwsgierigheid

Vanaf toen begon ik de Here meer te zoeken, maar de discipline om naar de kerk te gaan zat er nog niet zo goed in. Deze trend kwam toen ik op 41-jarige leeftijd mijn Heilige Communie en Vormsel ging doen in de Rooms Katholieke kerk. Mijn kinderen en ik gingen regelmatig naar de kerk, maar mijn man niet. Ze hebben ook hun vormsel en Communie gedaan en leven inmiddels meer en meer voor God.

Ik werd nieuwsgieriger naar de Almachtige Vader die dit wonder had gedaan. Ik ging Zijn Woord onderzoeken en deed de vorming “leven in de Geest en groei in de Geest”. Maar dat was niet voldoende. Ik belandde in een Volle Evangelie Gemeente, deed een fundamentencursus en liet mij eind 2006 opnieuw dopen.
God heeft mijn leven totaal veranderd. Ik getuigde in het bad dat ik mijn oude mens wilde begraven en dat ik God blindelings en gehoorzaam zou volgen. Daarna zag ik een enorme groei. Ik volgde de training “School van gebed” en daarna ”School van aanbidding”.

Als God het huis bouwt

Tot nu toe in mijn leven heeft God zoveel voor mij gedaan. Het zou te ver voeren om alles op te schrijven, maar… God is goed! Ik wil daarom nog een uniek wonder delen met de wereld!

God heeft 7 maanden lang – van augustus 2008 tot en met februari 2009 – een huis voor mij vastgehouden! Ik heb 20 jaar geleden mijn huis gebouwd, maar heb het te huur gezet, omdat ik bij mijn zieke moeder ben gaan inwonen. Ze is op 10 augustus 2008 overleden. Daarom wilde ik een ander huis.
Vanaf mijn doop op 19 november 2006 betrek ik God in alles en doe ik Zijn wil. Ik loof en prijs Hem en praat elke dag met God. Hij wekt mij sinds december 2008 met psalmen en teksten uit de bijbel. In maart 2009 heeft God dit wonder voor mij gedaan. Nog steeds verwondert het mij, maar ik ben dankbaar!!.

Een woord van God

God gaf mij een Woord dat ik geen lening moest sluiten voor dit huis, want Hij zou het voor mij kopen. Hij zei het volgende: “Jij, Arnolda, bent Mijn uitverkorene. Jij gaat in Mijn huis wonen..Mijn huis wordt zonder een lening gekocht, want Ik ben de rijkste bank ter wereld. Ik, de Here God, ben een naijverig God.”
Ik vroeg de Here: “Waarom koopt U voor mij een huis? Ik ben maar een eenvoudige vrouw.” En God antwoordde: “Jij onderhoudt Mijn geboden. Kijk wat jij voor je medemens doet! De mens in nood help je. Je geeft je tienden in de kerk en aarzelt niet hoe groot het bedrag is. Je handelt en wandelt in gehoorzaamheid. De mens die geen eten heeft, voed je. Sommigen die je helpt brengen je zelfs in de schulden. Dus, Ik wil daarom niet dat jij een schuld gaat maken bij de bank.”
Gelooft u me, ik begreep dit maar niet en ik ging vrolijk met alle stukken van bank tot bank en ieder keer hoorde ik een naar verhaal. Het lukte niet – wat ik ook deed – en dit terwijl ik een goede dekking had voor het huis van 70.000 Euro.

Sinds december vroeg God mij om op Hem te wachten, maar koppig als ik ben luisterde ik niet. Ik kon me gewoon niet voorstellen, dat God tegen me zei: je bent een bijzondere vrouw, je bent Mijn uitverkorene.
Ik heb 5 banken afgelopen en telkens werd het aangeboden bedrag lager, totdat God me vermanend zei: “Heb Ik je niet gezegd dat het Mijn huis is?! Heb Ik je niet gezegd dat Ik de ramen en de deuren voor je zal openen? Wacht op Mij!” Ik moest keer op keer Psalm 27 lezen.
Op maandag 19 februari deed ik mijn laatste poging om toch nog naar een bank te gaan. Ik was boos op God. God zei me nog: “Wees niet koppig, Arnolda”. En op die bewuste dag zat ik voor de bankklerk en ik kreeg de klap in mijn gezicht dat ik maar 30.000 Euro kon krijgen i.p.v. 70.000. Bovendien moest ik hier de overdrachtskosten en de hypotheekkosten zelf uit betalen.

De belofte vervuld

Wel, om een lang verhaal kort te maken… ik ging op hangende pootjes terug naar mijn hemelse Vader en heb oprecht gehuild en om vergiffenis gevraagd. En de eigenaar werd ongeduldig. Hij wilde geen huur, noch huurkoop had hij uitdrukkelijk gezegd. Ik was bang om het mooie huis te verliezen. Toen nam ik het besluit samen met de makelaar om op 28 februari 2009 naar de eigenaar te gaan om eerlijk tegen hem te zeggen dat ik het huis opgaf.
Daarvoor zei ik tegen mijn hemelse Vader: “Dat huis heeft mij ruzie laten krijgen met U, omdat ik bang was om het te verliezen. Maar nu ben ik niet meer bang. Ik laat het huis los, het is materieel. Maar U bent uniek, ik wil U niet verliezen”. Hiermee droeg ik dit alles over aan onze lieve Heer. Ik zei nog: “Laat Uw wil geschieden en niet de mijne! U kent mijn hart en mijn verlangens, maar U bepaalt!”
Geloof het of niet! De eigenaar heeft toegestemd om dat huis aan mij op huurkoop te geven. Ik betaal dus 10 jaar lang elke maand een bedrag en in die tussentijd weet ik dat God zal voorzien in het geld voor dit huis. Hij komt zijn belofte na!! God zei tegen me: “Ik zal je het geld geven.”

Gods Liefde

De Here vroeg mij in het huis een bidkamer te maken, waar ik me kan terugtrekken en dichtbij Hem kan zijn. Het interieur van deze kamer heeft Hij tot in de puntjes beschreven. Uit gehoorzaamheid ben ik nu bezig met deze kamer.
Verder vast ik nu al 5 jaar lang elke woensdag. Deze dag heb ik genoemd: “Gods Liefde”. Ik vast omdat wij God elke dag zoveel vragen, terwijl wij Hem soms zo weinig bieden.
Geloof me, ik voel me steeds sterker worden en groeien in geloof. Er komen (soms zware) stormen op me af, maar dan belijd ik Psalm 23 en voel ik Gods kracht.

Een opbouwende oproep

Beste mensen, God houdt een huis voor mij vast en bepaalt Zelf wat er moet gebeuren!! Ik wil dat de hele wereld dit weet.
De boodschap is: “ons geloof is klein en we begrijpen soms niet wat voor liefde God heeft voor ons. Hij ziet ons hart en weet wat we kunnen”.
Ik wil alle christenen bemoedigen: zoek God oprecht en gehoorzaam blindelings, want we onthouden ons Zijn zegen. Amen. Ik dank God dat ik Hem ken. Ik wil Hem voor niemand ruilen.

God zegene u allen en doe Zijn wil!! Hij weet wat goed is voor ons!! Laat Hem uw leven bepalen.

Alieke

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

Ik ben Alieke en ik ben 16 jaar. Ik zit nu in VWO4. Sinds september 2007 heb ik constant hoofdpijn, er is geen moment geweest dat het weg was. De hoofdpijn is heel lastig, omdat hele simpele dingen heel vervelend worden. Gewoon vrolijk zijn ging niet meer, huiswerk afhebben lukt vaak gewoon niet met hoofdpijn. Ook dingen als traplopen zijn een ramp, omdat de hoofdpijn daar veel erger van wordt. Als ik boven kom moet ik vaak even stil staan voordat ik weer verder kan lopen. Het lastige is dat er eigenlijk geen oorzaak aan te wijzen is. Vriendinnen op school geloofden me niet en vonden het maar een slap smoesje als ik mijn huiswerk niet afhad door de hoofdpijn. Ik ben de tel kwijt van hoe vaak ik naar de dokter geweest ben, maar dat hielp eigenlijk nooit.

Ik ben christelijk opgevoed en mijn enige hoop was dan ook God. Ik heb een Youth Alpha cursus gedaan, en tijdens het weekend over de Heilige Geest, moest alles eruit. Ik begon te huilen en kon niet vertellen wat er precies was, omdat het veel te veel was. Een leiding van Youth Alpha vroeg of ik samen met haar wilde bidden. Omdat ik niet kon aangeven wat er precies was, ging ze maar gewoon bidden en ze noemde precies elk puntje waar ik mee zat, zonder dat ik haar ooit vertelt had waar ik echt mee zat! Echt super gaaf!

Ik bleef heel veel bidden om genezing en op een avond toen ik weer gebeden had, deed ik mijn bijbel willekeurig ergens open. Toen stond daar ineens: Weet dat ik je zal genezen. (Jeremia 30:17). Duidelijker kan niet! Toen wist ik echt dat Hij me zal genezen en daar bleef ik aan vast houden.
Ondertussen schommelde mijn hoofdpijn constant van heel erg tot amper voelbaar, maar het zat er gewoon steeds. Het was heel moeilijk omdat het op school steeds lastig was met vriendinnen die me niet meer zo mochten vanwege de hoofdpijn en de hoofdpijn zelf maakte mij ook niet vrolijker. Het vervelende is dat de hoofdpijn vaak erger wordt als ik niet blij ben, en van erge hoofdpijn wordt je ook niet blij waardoor de hoofdpijn weer erger wordt.

Afgelopen zomervakantie ben ik met de HGJB op kamp geweest, dat was echt super gaaf! Hele goede gesprekken en Bijbelstudies gehad, en na het kamp ook nog veel bijbel gelezen. Na die tijd ging het weer minder en werd steeds minder vrolijk en t ging eigenlijk gewoon super slecht. De afgelopen weken werd ik langzaam en met veel schommelingen weer wat vrolijker.

Zaterdag 3 januari hadden we een avond van club van de kerk. Er was een spreker uitgenodigd. Het ging onder andere over je leven aan Jezus geven. Het was echt super gaaf dat er zo veel waren die hun leven aan Hem wilden geven! Er werd voor hen gebeden en toen gingen we even wat drinken. Daarna werd er gevraagd of een aantal mensen die hun leven gegeven hadden iets wilden vertellen over hoe ze zich voelden. Het was echt super gaaf om die getuigenissen te horen! Daarna zei de spreker dat wie er meer van de Heilige Geest wilde naar voren mocht komen. Ik ben toen ook opgestaan. Er werd voor me gebeden, en ik voelde dat ik naar achter ging, net alsof ik ging vallen. Ik probeerde te blijven staan, maar degene die voor mij bad zei dat ik me gewoon moest laten gaan en dat hij me vast zou houden. Ik ben toen stijl achterover gevallen en kwam heel zacht op de grond terecht! Normaal gesproken kan dat gewoon niet, je valt sowieso niet zomaar achterover, en als je dan valt vang je jezelf altijd op, terwijl ik gewoon recht bleef! En als je valt kom je normaal hard neer, maar ik ging heel rustig achterover en kwam zacht terecht zonder dat ik heel stevig vastgehouden werd! Ik voelde een enorme vrede en rust, terwijl ik de maanden daarvoor eigenlijk nooit echt rust had en ook niet echt vrolijk was. Echt zo gaaf! Het is nu al meer dan anderhalve week later en ik zit nog steeds te stuiteren van blijdschap! Ik ben de afgelopen week super vrolijk geweest en heb onderweg van school naar huis bijna elke keer heerlijk zitten zingen en God geprezen voor Zijn geweldige grootheid!

Mijn hoofdpijn is de afgelopen week duidelijk veel minder erg geworden en ik weet dat Hij mij zál genezen! Het leven is zo veel leuker als je blij ben en voor je Schepper kan zingen en vrolijk mag zijn in Hem! God is GREAT!!!

Lia

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

lia.jpg
Hey! Mijn naam is Lia, ik ben financieel medewerkster bij een handelsmaatschappij en een paar jaar geleden radicaal tot geloof gekomen. Dit is mijn verhaal:

Eind 2004 – ik was toen 40 jaar – kreeg ik te maken met paniekaanvallen en depressies. Tot dan toe zag mijn leven er heel rommelig uit. Partners wisselden elkaar af, en met werkgevers was het ook al niet veel beter. Ik had geen rust en wist eigenlijk niet wat ik nou wilde met mijn leven. Bij de psycholoog terechtgekomen, maar daar kwam niets concreet uit.

Kanker
Medio 2005 werd er bij mij borstkanker geconstateerd. Je wereld staat dan op z’n kop. Tijdens de behandelingen (eindelijk had ik er tijd voor) ben ik de bijbel gaan lezen omdat ik als atheïst wel eens wilde weten wat er nou in staat. Altijd heb ik gezegd dat het geloof de oorzaak is van alle oorlogen, maar ik wist eigenlijk niet wat er in de bijbel stond. Op dat moment kwam ik tot geloof en wist ik wat mijn levendoel was: Jezus volgen. Ik besefte dat Jezus de sleutel is om bij God te komen op het moment dat ik me realiseerde dat Jezus hier op aarde heeft rondgelopen.

Mijn familie
Herfst 2005 werd er bij één van mijn zussen maagkanker geconstateerd en haar maag moest helemaal verwijderd worden. In die periode ben ik gedragen door God. Ik heb mijn zus zelfs pastorale begeleiding gegeven op haar sterfbed (2006) toen ze niet meer te genezen was.

In oktober 2007 is een andere zus van mij plotseling overleden. Zij heeft jarenlang op straat geleefd en medio 2007 heb ik haar voor het laatst gezien (ik moest naar haar toe). Toen heb ik met haar over God gesproken en bleek dat zij ook gesprekken had met God. Volgens haar eigen zeggen had God haar verteld dat ze nog twee jaar te leven had en dit is ook uitgekomen.

Mijn hemelse Vader
Ondanks alles heb ik nu rust gevonden, mijn Vader is er altijd en ik kan altijd met Hem praten.

In januari 2006 ben ik gedoopt, heel bewust met heel mijn hart gekozen om Jezus te volgen. Vooral verkondigen vind ik belangrijk, dat iedereen hoop mag hebben in deze gebroken wereld. Ik ben actief bezig met projecten zoals Prayer Station, Stichting Care-van en ik leid samen met mijn man een evangelisatie huiskring.

We zijn allemaal kinderen van één liefdevolle Schepper. Hij wil heel graag dat we thuiskomen en we hebben ook de taak om anderen over Hem te vertellen. Ik ben veranderd en wordt nooit meer hetzelfde.