Op een hete zomeravond, zo’n 9 maanden geleden, worstelde ik weer eens met mijn levensvragen. Waarom overkomt mij dit, waarom dit. Ik werd gek van mijn leven. Ik ging naar een ‘hangplek’ toe om ‘rust’ te vinden. Die avond veranderde mijn leven!

Athletes in action
Er was daar een sportgroep, de Athletes in Action.
Ik vond het maar stom, totdat ik hun gezichten bekeek. Ze straalden echt. Ik vond het maar belachelijk, hoe konden ze zo veel van sport houden. Totdat ik erachter kwam waarvoor ze dat evenement hielden: zij geloofden in God. In het begin dacht ik, “pff een God, ja tuurljk, die laat mij dit dan allemaal meemaken. nou lekkere God.”

Een jongen van het team zag me en begon een gesprek met mij. Het voelde al snel vertrouwd, en ik vertelde hem mijn verhaal. Dat deed ik de hele week, en ik kwam elke dag terug om ze te zien stralen. Het deed toch wat met mij. Op het eind kreeg ik toch wel respect voor ze. Dat ze zo vast hielden aan hun geloof, en alles eraan deden zodat anderen dat ook mochten ervaren. En dat gebeurde ook.

De laatste avond van die week schreef ik een brief aan die jongen, dat ik hem dankbaar was dat hij naar mij had geluisterd en had mijn email-adres erbij gezet. Ik zei tegen hem dat hij de brief pas mocht lezen als hij thuis was omdat ik mij er toch een beetje voor schaamde. Tja, mijn gevoelens zijn wel beetje persoonlijk dus had er moeite mee. Ik gaf hem de brief en zag hem naar de andere kant van het veld lopen. Hij ging de brief lezen. Na een tijd stond hij op en liep naar mij toe. Hij keek mij heel diep aan. Hij zei: ‘dit vindt ik echt heel bijzonder, dat je zoiets naar mij schrijft.’
Na een beetje gepraat te hebben, stelde hij dé vraag: zou ik met je mogen bidden. Wat moest ik nou zeggen? Ik had geen idee wat het inhield, dus ik stemde er maar mee in.

We liepen naar de andere kant van het veld en hij begon te bidden. Dat ik de liefde van de Here Jezus mocht ervaren. Dat ik mocht merken wat de andere kant was. Die kant die ik ook kon kiezen. Dat gebeurde de dag erna al!

De week was af en ik miste direct een stuk bemoediging om door te gaan met het leven. Ik ging naar dat veld om na te denken. Ik ging op de plek zitten waat die jongen en ik samen hadden gebeden en begon zo te huilen. Ik was zo overtuigd dat God mij nu kon zien. Ik begon spontaan te bidden… midden op een voetbalveld!

Ik heb een half uur op mijn knieën gezeten, en ik huilde en huilde.
Voordat ik begon met bidden was het grauw en regende het. Nadat ik klaar was met bidden straalde de zon, zag ik een kleurrijke wereld. Ik zag een kans, en ik greep hem!

Ik begon dingen op te zoeken over God. Ik mailde die jongen dat ik graag een keer mee wou met hem naar de kerk. Dat kon, dus ik was helemaal blij. Toen gebeurde het. Op het moment dat ik besloot de kans te pakken overleed mijn oma onverwachts. Mijn opa en zij waren de enigen in de familie die kinderen van God zijn. Ik begon mij weer af te vragen waarom God dan mensen van je afneemt. Toch bleef ik God voelen en was ik zo overtuigd dat God van mij hield en echt bestond !

Strijd
De relatie tussen God en mij werd steeds sterker. De relatie tussen mij en mijn familie werd steeds zwakker. Ze zagen mij als iemand die was gehersenspoeld. Ik was de dochter niet meer die ze kenden..Ik voelde mij voor het blok gezet: óf het gezin, óf God. Ik maakte mijn keus en koos voor God, ik geloofde dat God mij wel zou helpen.

Desondanks werd het steeds zwaarder. Mijn kat werd aangereden, mijn beste vriendin overleed (nu een maand geleden) en nu ligt mijn opa op sterven. De dag dat ik besloot mij te laten dopen hoorde ik dat mijn opa zou overlijden.
Hij is nog de enige persoon die een kind van God is in mijn familie, en die mij dan ook respecteert om mijn keus. Ik laat mij toch dopen. Omdat ik nooit meer zonder God kan leven. Ik hou van Hem. Hij is mijn Leven.

Mijn doop is daarom ook een getuigenis, dat Christus mijn leven is.
Hij is mijn leidraad, en ik zal nooit meer van Zijn zijde wijken.

Ik ben geboren in Nederland en ben opgegroeid met de islam, maar ook met het christelijke geloof. De islam trok het meeste mijn aandacht, omdat ik daarmee het meest geconfronteerd werd. Ik ben ook gaan bidden zoals de koran het opdraagt, maar vond geen vervulling in mijn hart.

Op een gegeven moment rond mijn 5e begon ik met stelen van snoepwaren en dat werd met de jaren steeds erger, waarbij ik uiteindelijk me schuldig maakte aan overvallen, drugshandel, geweld, vrouwen en andere zondigingen. Hier heb ik 4 jaar lang voor vastgezeten.

Gevecht
Ik heb me ook goed weten te ontwikkelen in de vechtsport van karate, judo, muay thaiboxen en poekoelan (indonesische vechtsport). Op een dag kwam ik in gevecht met een jongen van de straat. Ik werd neergestoken in mijn zij, waarbij ik een bijna-doodervaring had. Ik was weg uit mijn lichaam en zag alles zwart ik zweefde en riep toen: “Jezus, Jezus en nogmaals Jezus” om hulp en uiteindelijk openbaarde Hij zich zelf aan mij. Hij stond daar met een kandelaar.

Het heeft nog een tijd geduurd voordat ik tot besef kwam dat Jezus Christus daadwerkelijk voor mijn zonden is gestorven (Romeinen 3:23 en Romeinen 3:10).

Toen rond mijn 21e had ik ook een vrouw leren kennen waar ik begon van te houden en niet als lustobject zoals voorheen. Maar onze relatie ging gepaard met veel ruzie en jaloezie. We zijn zelfs een tijdje uit elkaar gegaan. Toen kwam ik bij mijn moeder terecht, waar we samen hebben gebeden en de rust van God en Jezus Christus door Zijn Heilige Geest in mij voelde manifesteren. Op een gegeven moment heb ik God gevraagd of het ook Zijn wil is dat ik verder ga met deze vrouw en ik heb inderdaad mijn antwoord gekregen en we zijn weer bij elkaar gekomen. We kregen een dochtertje samen, waar we heel blij mee waren.

Bekeerd
Uiteindelijk kwam ik bij een gemeente terecht waar ik geopenbaard kreeg wat bekering/wedergeboorte (Johannes 3) nou eigenlijk betekent. Ik heb toen mijn keuze gemaakt, ik ben in de gemeente naar voren gegaan en heb mijn zonden beleden aan Jezus Christus en zoals het woord zegt de Heilige Geest kwam inderdaad in mij wonen. Ik was op dat moment zo sterk vervuld met al het goede van God in Zijn Zoon Jezus Christus. Zo’n blijdschap, vreugde en noem maar op (1 Johannes 1:7-9).

Sindsdien begon mijn geestelijke strijd die onzichtbaar gaande is, terwijl ik voor mijn bekering veel strijd in het zichtbare had dus vooral vleselijk. Ik begon al keuzes te maken met de Heer en ik was nog niet getrouwd, want dat vond ik voor mijn bekering onzin. Maar God maakte mij echt duidelijk dat het zo werkte bij Hem en heb dat toen ook met vrede in mijn hart gedaan (Efeziers 5:22).

We zijn eerst een tijdje uit elkaar gegaan tot de trouwerij. Vervolgens hadden wij gebeden voor een zoontje wat ik graag wilde en mijn geloof werd beloond met een zoontje. Ik ben sindsdien ook een geloofswandel met de Heer aangegaan. En ik kan je zeggen dat dat niet makkelijk is, maar uiteindelijk wel de beste weg.

Het nieuwe leven
Sindsdien merkte ik ook dat ik op veel vlakken veranderd ben, er ook anders naar dingen keek. Niet meer uit eigen ogen, maar vroeg aan God of ik alles mocht zien met Zijn ogen. Dat is ook niet altijd makkelijk, want wie kan zijn vijanden nou lief hebben. Mij lukt dat niet maar met God Zijn kracht lukte het wel.

Hij heeft mij wel duidelijk gemaakt dat ik nog veel moet veranderen, maar zoals iedereen weet Rome is ook niet in een dag gebouwd. Wat ik ook heb gemerkt is dat ik in mijn oude leven meer vrienden en kennissen had dan nu. Alleen nu zie je wie je ware vrienden zijn. En ik heb ook gemerkt dat de naam van Jezus Christus niet zo populair is (Matteus 10:22). Veel mensen kunnen Zijn Naam niet verdragen en dat zegt mij genoeg, terwijl Hij niets verkeerds heeft gedaan. Dat de duivel inderdaad het denken van de mensheid heeft vergiftigd.

Zo zie je dat God echt een Vader is voor Zijn kinderen. Ik heb ook echt een band met een levende God, vandaar ook mijn enthousiasme over deze God.

Samir heeft ook een eigen website: www.christelijkewereld.com