Dagelijks WoordChristianClips.nlMijnGetuigenis.nl

Hans

© Copyright MijnGetuigenis.nl
Niets van deze website mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van MijnGetuigenis.nl. Deze print is enkel voor persoonlijk gebruik.

Wie ben ik?
Mijn naam is Hans. Ik ben in 1963 geboren in een christelijk gezin. Als kind was ik al serieus met het geloof bezig. Het verhaal van Jezus als de goede Herder en de bijbehorende zondagsschoolplaat drukte een belangrijk stempel op het leven. In de loop der jaren volgden de in protestantse kringen gebruikelijke catechisaties en ik besloot in 1987 belijdenis te doen van mijn geloof. Alles liep op geloofsgebied tot die tijd eigenlijk min of meer vanzelfsprekend door. God had een speciale plaats in mijn leven, getuige ook de gedichten die het licht zagen.

Maar aan de andere kant was er de zonde. Niet in alles had God de eerste plaats, terwijl dat toch is wat God wel van ons vraagt. De zonde uitte zich bij mij in een zeer negatief gedachtepatroon. Elke vorm van zelfvertrouwen werd erdoor gebroken. Een ernstig minderwaardigheidsgevoel moest gecompenseerd worden door gedachten van macht en heerschappij, fantasieën over hardhandige beheersing van andermans levens. Dit kon rustig tot diep in de nacht doorgaan.

De trend gebroken
Kort na mijn belijdenis kwam er een kink in de kabel. Ik zat in militaire dienst en we reden met drie soldaten in de auto van de kazerne naar huis. De avond ervoor waren we wezen stappen in Antwerpen, we hadden zeer weinig geslapen, we reden in de spitstijd en het was regenachtig weer. Stuk voor stuk natuurlijk ingrediënten voor een breuk in de normale levenslijn.

Krantenknipsel over het ongeluk

Ergens op de snelweg ging het dan ook helemaal mis. De chauffeur raakte de macht over het stuur kwijt en daar gleden we dan over de snelweg: linkervangrail, rechtervangrail, eroverheen en van het talud af… Zelf zat ik achterin en vloog door de achterdeur van de auto naar buiten en landde in het gras, een paar meter boven de sloot. De auto landde bovenop mij.

God in het centrum
De volgende dag stond er een foto van de auto in de krant. Het was goed dat ik daar in elk geval niet meer in zat. Maar hoe kon het eigenlijk dat ik eruit geslingerd was. Ik kan immers nooit slapen in de auto. Die middag echter wel. Ik geloof dat het Gods voorzienigheid was, waardoor ik in ontspannen toestand was. Natuurlijk schrok ik wakker van de klap met de vangrail. Als in een flits schoot een pijl van gebed omhoog. Een hand greep mij vast en tilde me uit de auto. Gods hand was beschermend om mij heen en legde mij in het zachte gras. De auto landde weliswaar bovenop mij, maar rolde niet door over mijn hoofd heen. Dat had ik zeker niet overleefd. Maar ook nu is het een groot wonder dat ik dit überhaupt nog schrijven kan.

In de dagen daarna in het ziekenhuis bleef de “film” die nu gestart was doordraaien. De doktoren hadden me in een kunstmatige coma gebracht, met name om de ribbreuken te laten genezen. Alles wat er om me heen gebeurde in die periode werd vastgelegd op de gevoelige plaat van mijn hersenen. De
beelden werden gescand, maar vertoonden een eigenaardig karakter. Echter, het was niet zomaar. Er kwamen beelden in voor van de werkelijkheid in het ziekenhuis, maar ook van gebeurtenissen en gedachten uit mijn leven tot dan

toe. Ik geloof dat God in deze weken tot me door liet dringen welke plaats Hij in mijn leven wilde – de eerste – en welke plaats Hij op dat moment feitelijk had – de zoveelste.

Overigens is het sowieso aan God te danken dat ik deze beelden nog kon meekrijgen. De artsen waren er zeer bezorgd over hoe ik eraan toe zou zijn als ze me zouden wekken. De fysieke schade bleek uiteindelijk beperkt te blijven tot enkele breuken en kneuzingen in de hersenen en de botten, alles boven de gordel. Het grootste deel hiervan genas binnen enkele maanden.

Met name in de linkerschouder en –elleboog bleven echter nog vele jaren pijnklachten.

Genezen van de pijn
Ik bleef God bidden om genezing, al verslapte de aandacht natuurlijk wel eens. Op een avond eind 2002 gingen we met een groep mannen uit de kerk lasergamen. Terwijl ik in tijgersluipgang probeerde te gaan schoot een verlammende pijn door me heen. Ik verliet de zaal teleurgesteld, maar ook in vertrouwen. Het bleek satans laatste grote stuiptrekking op dit terrein. Een van mijn broeders heeft voor me gebeden. Sindsdien hef ik mijn linkerarm regelmatig op om God te loven en te prijzen, iets wat ik 15 jaar lang absoluut niet gekund had. De stekende pijn hoort tot het verleden.

In de eerste kerkdienst die ik na thuiskomst meemaakte stond onder meer Psalm 116 op de liturgie. De tekst van vers 2 van dit lied luidt:

Toen de benauwdheid dreigend op mij viel
En angsten voor het doodsrijk mij bekropen,
Heb ik de Naam des Heren aangeroepen
En weende: Heer, mijn God, bewaar mijn ziel.

Het was een heel passende tekst, die veel indruk op mij maakte. Deze Psalm heeft dan ook een speciale plaats in mijn geloofsleven gekregen.

Psalm 116 eindigt met een gelofte om God uit dankbaarheid voor wat Hij gedaan heeft te dienen. Dat is de reden dat ik in mijn werk en in mijn vrije tijd wegen ben gaan zoeken om te doen wat Hij van mij vraagt. Om God dus daadwerkelijk op de eerste plaats in mijn leven te zetten.

Evangelisatiereis in
Roemenië

En nu?
Het ging in de loop der jaren met vallen en opstaan, maar toch… Nu ik na mijn bekering God steeds meer zoek in gebed en in Zijn Woord, nu ik Hem de controle over mijn leven in handen heb gegeven, ervaar ik ook meer en meer Zijn Aanwezigheid. Hij zegent mij met gezondheid, controle over mijn gedachten, persoonlijke groei, een goede baan, een huwelijk, een vriendenkring en een diversiteit aan mogelijkheden om Zijn Naam groot te maken onder de mensen.

En ik weet dat Hij die liefdevolle aanwezigheid niet alleen voor mij heeft bestemd, maar voor ieder die Hem met een verlangend hart zoekt. Ook voor u, ook voor jou…!

Hans heeft ook een eigen website: www.dichterbijgod.eu

Staat jouw getuigenis hier volgende week? Stuur nu in!
Be Sociable, Share!

9 Reacties aan “Hans”


  1. 1 Gisella

    Prachtige getuigenis over de goedheid van God. Ik lees onder de foto dat je in Roemenie was. Als je nog eens gaat, zou het dan mogelijk zijn om een puppetkit mee te nemen, zodat men daar te lande puppets kunnen maken om de goede boodschap van Onze Heer Jezus op een eigentijdse manier te verkondigen.Zie meer hierover op mijn website http://users.pandora.be/gisellavanbrusselt
    Groetjes van je zus in Jezus,
    Gisella

  2. 2 Agnes Nettenbreijer

    Wat een pracht wonder, ja zo is de Heer.
    Voor ieder heeft die wel wat in petto.
    Ook ik dank de Heer elke dag voor mijn genezing van mijn reuma.
    En hierbij wil ik U ook zeggen om de rijkelijke zegen en liefde
    van de Heer te ontvangen .
    Dank U here Jezus dat ik ook dit mag schrijven .

    Groetjes en een liefdevol leven met de Heer toegewenst.
    Agnes

  3. 3 Hans

    Hallo Gisella en Agnes,

    Bedankt voor jullie reacties. Heerlijk om dit met anderen te mogen delen. Wie weet voelen jullie je uitgedaagd om ook je getuigenis op deze site te plaatsen… Want – zoals Agnes schrijft – God heeft voor al Zijn kinderen wel zegeningen in petto.
    Wat betreft de website van Gisella: er zit vermoedelijk een foutje in de link, want ik kom niet binnen…

    Gods zegen!
    Hans

  4. 4 edson

    door het bloed van het lam en het woord van ons getuigenis ovewinnen we satan op12:11 wow mooie getuigenis hans

  5. 5 erik

    Heeeeej Hans! Dit is echt een gave getuigenis! Na alles wat u hebt meegemaakt bent u toch uw vertrouwen niet kwijtgeraakt. En dat is kik! God is goed!!

  6. 6 Uco

    Je had me verteld van je voornemen om jouw getuigenis te plaatsen.
    Had hem echter nog niet gelezen.
    Zie nu pas hoe goed (of hoe beeldend) je over je ernstige auto-ongeluk hebt geschreven ! Je sluit heel mooi af met een concrete opsomming van jouw zegeningen ! Chapeau!

  7. 7 walter

    Wat een getuigenis zeg , niet te geloven wat God bij je gedaan heeft.
    en dan te bedenken je was er uit gehaald en evengoed de auto op je krijgen en daarna een wonderlijke genezing God heeft dingen met je voor daarvan ben ik overtuigt . prijs de Heer Glorie voor Zijn naam.

  8. 8 Me

    Geweldig om te lezen.
    God heeft ook mij na een ongeval aan het denken gezet.
    Hij heeft mij en onze dochter geweldig beschermd.
    Dank daarvoor.
    Ben Hem (opnieuw) gaan zoeken en Prijst God Hij heeft mijn hand vastgepakt en ik laat Hem nooit meer los.

    Fijn dat het goed met je gaat,geweldige getuigenis.

    Me

  9. 9 Natasa Kralj

    Beste Hans,
    Toevallig kwam ik net je Getuigenis tegen. Wat een wonderbaarlijke ervarig moet dat voor je zijn! Heel bijzonder. Zo zie je maar weer hoe GOD voor ons zorgt en van ons houdt! En dat terwijl wij dit niet verdient hebben. Toch?

    Groetjes Natasa

MijnGetuigenis.nl wordt niet onderhouden, nieuwe reacties niet mogelijk.